Ustawa o własności lokali – istotne zmiany

Właściciele czterolokalowych nieruchomości będą podejmowali decyzje dotyczące ich nieruchomości w formie uchwał. Dotychczas taki obowiązek działania wspólnot mieszkaniowych istniał dla budynków z co najmniej ośmioma lokalami.

Tę diametralną zmianę w zakresie zarządzania nieruchomością, wprowadzając liczne zmiany między innymi w Ustawie o własności lokali, zawiera rządowy projekt ustawy o Krajowym Zasobie Nieruchomości.
Konsekwencją regulacji jest obowiązywanie przepisów dla co najmniej czterolokalowych budynków Ustawy o własności lokali, a nie odpowiednich przepisów kodeksu cywilnego dotyczących współwłasności.

Mieszkańcy budynków, w których istnieją minimum cztery lokale będą zobowiązani do powołania jedno, bądź to kilku osobowego zarządu, którego zadaniem będzie gospodarowanie budynkiem. Wspomniany obowiązek nie dotyczy budynków, w których znajduje się mniej niż cztery lokale.

Formą podejmowania decyzji przez właścicieli nieruchomości, w której znajdują się mniej niż cztery lokale będzie jednomyślna uchwała.
Potencjalnym problemem jednomyślnego podejmowania uchwał jest możliwość powstawania licznych sporów w zakresie czynności dotyczących nieruchomości, tj. remontów, utrzymania nieruchomości, bądź to reprezentacji wspólnoty, która nie posiada żadnej struktury organizacyjnej. Nie została również przewidziana dla wspólnoty mieszkaniowej procedura podejmowania uchwał, a także ich zaskarżania.
Warto podkreślić, że wspólnota mieszkaniowa nie jest zobowiązana do corocznego zwoływania zebrań celem oceny funkcjonowania wspólnoty.

Rozszerzenie zakresu obowiązywania Ustawy o własności lokali o budynki, w których znajdują się minimum cztery lokale będzie skutkowało obowiązkiem podejmowania uchwał liczonych większością głosów, zaś im większy lokal właściciela tym większe będzie miał znaczenie jego głos. Każdy z właścicieli jest uprawniony do zaskarżenia uchwały w terminie sześciu tygodni od dnia jej podjęcia.

Zniesienie współwłasności – podział kamienicy

Kancelaria przyjęła sprawę o zniesienie współwłasności kamienicy w okolicach Starego Rynku w Poznaniu. Mec. Przybecki reprezentuje współwłaścicielkę 40% kamienicy. Sprawa jest skomplikowana ze względu na zróżnicowaną atrakcyjność poszczególnych lokali w budynku i trudną do przewidzenia wycenę rzeczoznawcy majątkowego. Ponadto pozostali współwłaściciele domagają się również podziału geodezyjnego działek na których znajduje się kamienica, choć wątpliwym jest czy propozycja podziału jest zgodna z wymogami ustawy o gospodarce nieruchomościami. Pierwsza rozprawa odbędzie się w lutym 2019.

Zmiany w prawie – koniec dzielenia lokali w budynkach jednorodzinnych?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, w budynku mieszkalnym jednorodzinnym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych. Przepisy ustawy o własności lokali przewidują, że dla ustanowienia odrębnej własności lokalu wymagane jest uzyskanie zaświadczenia starosty o samodzielności lokalu – przepisy nie przewidują jednak obowiązku badania przez starostę tego, ile samodzielnych lokali zostanie lub zostało już wyodrębnionych w budynku, który wybudowany został jako jednorodzinny. Ta luka w przepisach wykorzystywana była przez inwestorów, którzy na gruntach przeznaczonych pod zabudowę jednorodzinną wznosili duże budynki mieszkalne jednorodzinne w taki sposób, aby można było w nich łatwo wydzielić np. sześć lokali mieszkalnych, a następnie – po zakończeniu budowy budynku jednorodzinnego – uzyskiwali zaświadczenia o samodzielności lokali w budynku i ustanawiali ich odrębną własność. Budynki jednorodzinne stawały się faktycznie wielorodzinnymi, mimo, iż nie spełniały wynikających z przepisów wymogów dla takich budynków. Aby zwalczać takie działania, w uchwalonej niedawno ustawie o Krajowym Zasobie Nieruchomości, wprowadzono przepisy zmieniające ustawę o własności lokali. Zgodnie z dodanym ust. 1a do art. 2 ustawy o własności lokali, ustanowienie odrębnej własności samodzielnego lokalu mieszkalnego będzie możliwe jedynie zgodnie z ustaleniami miejscowego planu albo treścią decyzji o warunkach zabudowy oraz zgodnie z pozwoleniem na budowę albo skutecznie dokonanym zgłoszeniem i zgodnie z pozwoleniem na użytkowanie. Nowelizacja ma wyeliminować przypadki wyodrębniania w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych więcej niż dwóch lokali i faktycznego przekształcania ich w budynki wielorodzinne. Ustawa została przekazana do podpisu Prezydenta i ma wejść w życie po 30 dniach od momentu jej opublikowania. Jej wejście w życie będzie istotne dla inwestorów realizujących budowę budynków jednorodzinnych z zamiarem „przekształcenia” ich w wielorodzinne oraz dla potencjalnych nabywców lokali w budynkach wybudowanych jako jednorodzinne.

Współwłasność – rozliczenia w kamienicy

Kancelaria przyjęła zlecenie obsługi prawnej właścicieli wyodrębnionych lokali w jednej z kamienic. Sprawa dotyczy rozliczeń między właścicielami tychże lokali w związku z korzystaniem przez jednego z nich ponad udział z nieruchomości wspólnej. Analiza i działania kancelarii obejmować będą nie tylko wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości ponad przysługujący udział, lecz także dopuszczenie do współposiadania nieruchomości i rozliczenie nakładów pomiędzy współwłaścicielami

Rozliczenie kamienicy – nowy klient

Kancelaria podjęła się obsługi prawnej klientki w związku z posiadanymi przez nią udziałami w kamienicy. Sprawa ma charakter wielowątkowy i złożony. Analiza i działania kancelarii obejmować będą m.in. następujące zagadnienia: zniesienie współwłasności i dział spadku, roszczenia o zachowek, rozliczenie pobranych pożytków i poniesionych ciężarów, bezumowne korzystanie z nieruchomości ponad przysługujący udział, dopuszczenie do współposiadania nieruchomości, rozliczenie nakładów pomiędzy współwłaścicielami.

Sprostowanie postanowienia – zmiana udziałów w nieruchomości wspólnej?

Po niemal 10 latach od uprawomocnienia się postanowienia o zniesieniu współwłasności poznańskiej kamienicy do sądu wpłynął wniosek uczestnika postępowania o sprostowanie postanowienia poprzez zmianę wielkości udziałów poszczególnych właścicieli w nieruchomości wspólnej. Co ciekawe przedmiotowe postanowienie podlegało weryfikacji instancyjnej w postępowaniu apelacyjnym, a dalej wywiedziona została skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego. Kancelaria wniosła obszerne pismo przedstawiające argumentację prawną dlaczego nie można w trybie sprostowania dokonywać ingerencji w udziały właścicieli poszczególnych lokali. Sąd Rejonowy na posiedzeniu niejawnym oddalił wniosek o sprostowanie. Postanowienie jest nieprawomocne.

Zasiedzenie gruntów rolnych – kolejna sprawa

Kancelaria przyjęła kolejną sprawę o zasiedzenie. Tym razem żądanie wniosku dotyczy nabycia własności przez zasiedzenie gruntu rolnego, na którym klient kancelarii od wielu lat prowadzi produkcję rolną. W tej chwili trwa kompletowanie materiału dowodowego i odpowiednie pomiary geodezyjne. Wniosek o zasiedzenie zostanie złożony w sądzie w najbliższych tygodniach.

Zasiedzenie a dziedziczne prawo zabudowy

Dzisiaj ogłoszono korzystne dla klientów kancelarii postanowienie, w którym sąd stwierdził, że nabyli oni przez zasiedzenie prawo własności zabudowanej nieruchomości na Sołaczu. Sąd podzielił stanowisko kancelarii, że nabycie nastąpiło w dobrej wierze. Klienci pozostawali w słusznym przekonaniu, że przed laty nabyli prawo własności nieruchomości, co wprost wynikało z umowy sprzedaży oraz ówczesnego odpisu z księgi wieczystej. Dopiero po trzydziestu latach okazało się, że przedmiotem nabycia było jedynie dziedziczne prawo zabudowy, które nota bene wygasło. Dziedziczne prawo zabudowy jest instytucją prawa pruskiego, funkcjonująca jeszcze incydentalnie w naszym porządku prawnym, rodzącą ogromne problemy interpretacyjne i praktyczne. W omawianym przypadku istnienie tego prawa uszło uwadze Państwowego Biura Notarialnego, które w latach 80 przygotowywało akt notarialny, co dopiero po trzydziestu latach stworzyło dla klientów ryzyko utraty nieruchomości na rzecz miasta Poznań.

Nieruchomości- dziedziczne prawo zabudowy

Kancelaria przygotowuje opinię prawną w skomplikowanej sprawie dotyczącej nieruchomości, dla której prowadzone są dwie księgi wieczyste. Element sporny polega na tym czy klienci nabyli własność nieruchomości czy też tzw. dziedziczne prawo zabudowy regulowane jeszcze przez przepisy pruskiego kodeksu cywilnego (BGB).

Mec. Przybecki komentuje wydarzenia w szkole w Wawrze