Unieważnienie planu zagospodarowania przestrzennego – wyrok WSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uwzględnił wniesioną w imieniu klienta kancelarii skargę na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony w 2016 roku przez Miasto Wągrowiec. Nieruchomość, której dotyczy spór, została w planie miejscowym przeznaczona pod zabudowę usługową, jednak ze względu na ograniczenia w dostępie do drogi publicznej określone w planie niemożliwe było uzyskanie pozwolenia na budowę dla tej nieruchomości. Sąd podzielił przedstawioną w skardze argumentację, że zapisy planu miejscowego nie mogą uzależniać dostępu działki do drogi publicznej od wybudowania przez gminę drogi w przyszłości, a jednocześnie zakazywać korzystania z przyległej do działki innej drogi publicznej. Stwierdzając nieważność przepisów zaskarżonego planu miejscowego wskazanych w skardze, sąd umożliwił korzystanie z nieruchomości klienta na cele budowlane, zgodnie z przewidzianym w tym planie miejscowym przeznaczeniem pod zabudowę usługową.

Unieważnienie planu miejscowego – wezwanie do rady gminy

Kancelaria podjęła się reprezentacji właściciela nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod zabudowę, w sprawie dotyczącej niekorzystnych postanowień planu miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony w 2016 roku przeznaczył nieruchomość klienta pod zabudowę usługową, lecz nakazuje zjazd z działki przez planowaną drogę dojazdową, która nie istnieje  i nie wiadomo kiedy zostanie przez gminę wybudowana. Pomimo przeznaczenia nieruchomości pod zabudowę usługową w planie miejscowym, inwestycja stała się niemożliwa do realizacji ze względu na faktyczny brak dostępu do drogi publicznej. W imieniu właściciela nieruchomości kancelaria skierowała do rady miejskiej wezwanie do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Jeżeli organ gminy nie zmieni we właściwy sposób treści uchwały, konieczne stanie się wystąpienie ze skargą do sądu administracyjnego.

Unieważnienie planu – wyrok WSA w Poznaniu

Po przeprowadzeniu rozprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uwzględnił skargę wniesioną przez kancelarię i stwierdził nieważność w całości uchwały Rady Miejskiej w Złotowie nr IV/22/07 z dnia 30 stycznia 2007 roku. Unieważnienie planu miejscowego wynika z faktu, że jego są niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa, sprzeczne ze studium uwarunkowań i kierunków rozwoju przestrzennego gminy oraz zasadami racjonalnej gospodarki przestrzennej i ładu przestrzennego. Po otrzymaniu pisemnego uzasadnienia wyroku będzie można stwierdzić, które z zarzutów skargi zostały uwzględnione przez Sąd. Z zadowoleniem można już teraz przyjąć fakt, że uwzględniono legitymację czynną skarżącego, który nabył własność nieruchomości już po wejściu w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 101 ustawy o samorządzie gminny). W tym zakresie potwierdzony został pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z dnia 8 lipca 2014 roku II OSK 3005/12.

Wyrok WSA w Poznaniu jest nieprawomocny.

Zaskarżenie planu miejscowego – nowa sprawa

Kancelaria zawarła umowę z nowymi klientami na prowadzenie sprawy dotyczącej naruszenia interesu prawnego przez uchwałę Rady Miejskiej Z. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uchwalony plan miejscowy narusza m. in. art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż nie zawiera obligatoryjnych element,ów treści. Jednocześnie plan nakazuje rozbiórkę nieruchomości klientów, czym narusza przysługujące im prawo własności. W związku z tym, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym, została złożona skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego z żądaniem unieważnienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Często zaskarżenie planu miejscowego jest jedynym ratunkiem przed władczym działaniem gminy uniemożliwiającym korzystanie z nieruchomości w dotychczasowy sposób.

Warunki zabudowy – rozprawa przed WSA

Dzisiaj odbyła się rozprawa przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi klientów kancelarii na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji deweloperskiej polegającej na realizacji budynków wielorodzinnych. W obszernej skardze podniesionych zostało wiele zarzutów formalnych i materialnych. Prawnicy kancelarii kwestionują w szczególności arbitralny sposób wyznaczenia obszaru analizowanego, nieprawidłowe określenie kontynuacji linii zabudowy oraz niesłuszne przyjęcie kontynuacji funkcji i cech planowanej zabudowy, która w rażący sposób odbiega od zabudowy jednorodzinnej położonej w najbliższym sąsiedztwie.W skardze kwestionowane jest również zapewnienie przez inwestora uzbrojenia terenu (art. 61 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), ponieważ przedłożona przez inwestora umowa przedwstępna z odbiorcą ścieków wygasała dwa tygodnie po wydaniu decyzji o warunkach zabudowy, co w ocenie kancelarii czyni zapewnienie mediów iluzorycznym. W sferze formalnej w skardze podniesiono również nieprawidłowość załączników do decyzji polegającą na tym, że mapy stanowiące załączniki graficzne nie były zgodne z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a mianowicie nie miały odpowiedniej skali (1:500 lub 1:1000). Wyrok zostanie ogłoszony w przyszłym tygodniu.

Wywłaszczenia – zwrot nieruchomości drogowej

Mec. Tomasz Przybecki wniósł skargę do sądu administracyjnego na decyzję wojewody wielkopolskiego odmawiającą zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Spór dotyczy statusu działki objętej wnioskiem, która zdaniem organów obu instancji ma charakter drogowy. Zdaniem kancelarii przedmiotowej nieruchomości nie można uznać za drogę publiczną w świetle przepisów ustawy o drogach publicznych oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy. Poza tym zakwestionowano rozpowszechniony w orzecznictwie pogląd, że przeznaczenie nieruchomości pod drogę publiczną jest okolicznością wyłączającą możliwość zwrotu nieruchomości na podstawie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Specustawa drogowa – skarga kasacyjna

Kancelaria przyjęła zlecenie na wniesienie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie dotyczącej decyzji lokalizacyjnej wydanej na podstawie tzw. specustawy drogowej, tj. ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Klientka reprezentowana przez kancelarię domaga się poszanowania prawa własności należących do niej nieruchomości położonych przy rozbudowywanej drodze o znaczenie krajowym. Dotychczasowe decyzje administracyjne oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dały pierwszeństwo celom publicznym, co doprowadziło do utraty wartości działek należących do klientki. Przygotowywana skarga kasacyjna ma na celu przełamanie takiego stanowiska organów administracji.

Zwrot wywłaszczonych nieruchomości - 3 lata na dochodzenie roszczeń