Prawomocny wyrok w sprawie reprywatyzacji przedsiębiorstwa

Kancelaria uzyskała prawomocny wyrok w sprawie dotyczącej znacjonalizowanego po II Wojnie Światowej prywatnego przedsiębiorstwa. W ramach postępowania sądowego kluczowe znaczenie miały opinie dwóch różnych biegłych powołanych do sprawy. Ostatecznie sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz każdego ze spadkobierców kwotę przypadającą na jego udział spadkowy. Dochodzenie odszkodowania za odebrane po II Wojnie Światowej przedsiębiorstwa jest nadal możliwe, nawet pomimo upływu blisko 70 lat od ich nacjonalizacji.

Własność intelektualna – prawomocny wyrok

Dzisiaj w Sądzie Apelacyjnym w Poznaniu zapadł prawomocny wyrok oddalający apelację powoda i skutkujący oddaleniem powództwa przeciwko klientowi kancelarii  – spółce z sektora FMCG. Prawnicy kancelarii bronili klienta w procesie o rzekome naruszenie praw autorskich do projektów opakowań i logotypu. Po ponad 2 letnim procesie sądy obu instancji oddaliły roszczenia, uznając zgodnie że powód nie wykazał przesłanek odpowiedzialności pozwanego, a przede wszystkim nie wykazał swojego autorstwa spornych elementów brandu. Od strony prawnej ciekawym zagadnieniem był wpływ wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 czerwca 2015 roku SK 32/14 na toczące się postępowanie.

Proces o 10 mln – kolejna rozprawa

Przed Sądem Okręgowym odbyła się kolejna rozprawa w sprawie z powództwa Miasta Poznań przeciwko klientowi kancelarii o naprawienie szkody w kwocie ok. 10 mln (z odsetkami). Mecenas Przybecki reprezentuje projektantów Stadionu Miejskiego w Poznaniu przed roszczeniami inwestora. Szczegóły w relacji prasowej. Następna rozprawa we wrześniu.

Sprawa vs GoWork.pl – zabezpieczenie powództwa

W dniu 9 lutego 2017 roku Sąd Okręgowy w Poznaniu uwzględnił wniosek naszych prawników i zabezpieczył powództwo w ten sposób, że zakazał portalowi gowork.pl publikowania wpisów nt. naszego klienta na czas procesu, nie dłużej niż na okres roku. Sąd uznał, że powód uprawdopodobnił roszczenie czyli naruszenia jego dóbr osobistych, a przede wszystkim, że dalsze publikowanie nieprawdziwych treści na temat spółki może wyrządzić niepowetowaną szkodę w zakresie dóbr osobistych i renomy przedsiębiorstwa. Postanowienie sądu jest wykonalne, ale może być zaskarżone. Po rozstrzygnięciu kwestii wstępnych takich jak zabezpieczenie powództwa i zarzut braku właściwości miejscowej sądu, dojdzie do merytorycznego starcia.

Kwota wolna od podatku – masowe powództwa przeciwko Skarbowi Państwa?

Czy niepodwyższenie kwoty wolnej od podatku spowoduje lawinę odszkodowań na kwotę ponad 11 miliardów złotych?

Z dniem 30 listopada 2016 roku traci moc obowiązującą przepis art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie, w jakim nie przewiduje mechanizmu korygowania kwoty zmniejszającej podatek, gwarantującego co najmniej minimum egzystencji. Utrata mocy wynika wprost z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 października 2015 roku w sprawie K 21/14. W bardzo dużym uproszczeniu Trybunał zakwestionował konstytucyjność dotychczasowej regulacji przewidującej kwotę wolną od podatku, wskazując na nieadekwatność takiego rozwiązania do współczesnych realiów gospodarczych i brak jego elastyczności. Na potrzeby publicystyczne można przyjąć, że zdaniem Trybunału niekonstytucyjne jest utrzymywanie kwoty wolnej od podatku poniżej pułapu niezbędnego do zapewnienia podstawowej egzystencji, czyli 6168 zł dla osoby żyjącej w rodzinie i 7608 dla osoby gospodarującej samotnie.  Tymczasem zakwestionowany przepis art. 27 ust. 1 pdof przewiduje kwotę wolną od podatku w wysokości 3091 zł.

Lapidarnie rzecz ujmując, przy aktualnych progach podatkowych, różnica pomiędzy stanem aktualnym a minimum konstytucyjnym wynosi:

a. dla osób w rodzinie: (6168 zł x 0,18) – (3091 zł x o,18) = 1110,24 zł – 556,38 zł = 446,14 zł

b. dla osób samotnie gospodarujących: (7608 x 0,18) – (3091 zł x o,18) = 1369,44 – 556,38 zł = 813,06 zł

Wydany przez Trybunał wyrok zakresowy jest z założenia asumptem dla ustawodawcy do przeprowadzenia takich działań legislacyjnych, które pozwolą w danej materii osiągnąć stan zgodności z konstytucją. Swoistą sankcją za bierność ustawodawcy jest utrata mocy obowiązującej przepisu we wskazanym przez Trybunał zakresie. Ponieważ brak informacji ze strony Ministerstwa Finansów, aby kwestia ta miałaby zostać uregulowana przed 2018 rokiem, należy rozważyć co stanie się, jeżeli wyrok Trybunału nie zostanie wykonany do końca listopada 2016 roku.

Z punktu widzenia obywatela należy rozważyć, czy w grę wchodzi odszkodowanie za tzw. zaniechanie legislacyjne. Jedynym przepisem, który mógłby stanowić podstawę żądania jest art. 417 (1) § 4 Kodeksu cywilnego:

„Jeżeli szkoda została wyrządzona przez niewydanie aktu normatywnego, którego obowiązek wydania przewiduje przepis prawa, niezgodność z prawem niewydania tego aktu stwierdza sąd rozpoznający sprawę o naprawienie szkody.”

Wykładnia językowa wskazuje, że chodzi raczej o sytuacje, gdy obowiązek działania ustawodawcy wynika z przepisów prawa. Istnieją jednak interpretacje, które przyznają możliwość formułowania roszczeń względem Skarbu Państwa, również wtedy, gdy obowiązek uchwalania przepisów wynika z wyroku TK, który odroczył jego skutki na podstawie art. 190 ust. 3 Konstytucji. Nie można zatem wykluczyć szans powodzenia powództw o odszkodowanie na kwotę 446,15 zł (członkowie rodzin) lub 813,96 zł (osoby samotne). Z danych zawartych na stronie MF wynika, że w 2015 podatek PIT rozliczyło 25.839.964 osób. Nawet gdyby ostrożnie przyjąć, że wszyscy funkcjonują w rodzinach, to suma roszczeń odszkodowawczych wyniesie 11.528.49.477 zł!

Oczywiście Trybunał nie narzucił by kwota wolna od podatku została zachowana jako taka, wskazując na szereg alternatywnych instrumentów. Jeżeli jednak ustawodawca pozostanie bierny, to kwestia ta nie będzie mieć znaczenia, skoro zasadniczy cel konstytucyjny nie został osiągnięty.

Oczywiście można również wątpić czy sądy będą uwzględniać roszczenia wszystkich obywateli, czy tylko tych, którzy rzeczywiście posiadają dochody umożliwiające egzystencję na minimalnym poziomie. Skoro jednak mechanizm kwoty wolnej od podatku dotyczy dzisiaj wszystkich niepodzielnie, to taki punkt wyjścia należy przyjąć do dalszych rozważań.

Czas pokaże czy jest to wyłącznie juridical fiction czy też realny temat dla wielu, wielu kancelarii.

 

Odszkodowanie za plan miejscowy

W imieniu właścicieli nieruchomości kancelaria rozpoczęła działania zmierzające do uzyskania odszkodowania od Miasta Poznań. Nieruchomość po wprowadzeniu nowego miejscowego planu zagospodarowania na przestrzennego utraciła przeznaczenie pod zabudowę mieszkalno-usługową, przewidziane w planie miejscowym ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta Poznania z 1994 roku, przez co znacząco straciła na wartości. Ostatecznie – niezależnie od zapisów wprowadzonego planu miejscowego – nieruchomość wywłaszczono na podstawie tzw. specustawy drogowej, a właścicielowi wypłacono odszkodowanie jak za działkę pozbawioną możliwości zabudowy. Po przygotowaniu przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego, kancelaria złożyła wniosek o wypłatę odszkodowania przysługującego na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym na kwotę ponad 600 tysięcy złotych. Jeżeli miasto nie zdecyduje się dobrowolnie wypłacić odszkodowania, konieczne będzie wniesienie do sądu pozwu o zapłatę przez Miasto Poznań odszkodowania  za rzeczywistą szkodę poniesioną w związku z uchwaleniem planu miejscowego.

Odszkodowanie za brak lokalu socjalnego – kolejna zakończona sprawa

Kancelaria po raz kolejny poprowadziła sprawę przeciwko Miastu Poznań o zapłatę odszkodowania z tytułu niedostarczenia lokalu socjalnego osobom objętym wyrokiem eksmisyjnym. W postępowaniu kancelaria reprezentowała właścicielkę lokalu, w  którym bez żadnego tytułu prawnego zamieszkuje dwoje Po przeprowadzeniu w 2014 roku postępowania przeciwko lokatorom o opuszczenie, opróżnienie i wydanie lokalu mieszkalnego, powódka uzyskała prawomocny wyrok eksmisyjny. Jednocześnie sąd orzekł o uprawnieniu lokatorów do lokalu socjalnego. Pomimo stwierdzenia prawomocnym wyrokiem sądowym obowiązku dostarczenia eksmitowanym lokalu socjalnego, zobowiązana gmina nie zapewniła go. powołując się na długą listę oczekujących osób. W związku z tym kancelaria na podstawie art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego sporządziła przeciwko Miastu pozew o odszkodowanie za niedostarczenie lokalu socjalnego. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego i wykazaniu zasadności roszczeń powódki, strony zawarły ugodę, na mocy której klientka otrzymała godziwe odszkodowanie i częściowy zwrot kosztów procesu. Przedmiotowa sprawa jest kolejnym postępowaniem prowadzonym przez kancelarię, w którym właściciel nieruchomości uzyskał odszkodowanie od gminy.

Korzystny wyrok SN

Po przeprowadzonej rozprawie Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną powoda w sprawie przeciwko klientowi kancelarii o zapłatę ponad 3 mln tytułem odszkodowania za rzekome wady projektu budowlanego i błędy w nadzorze autorskim. Sąd Okręgowy zasądził taką kwotę od pozwanych projektantów. Wskutek apelacji wniesionej przez kancelarię Sąd Apelacyjny zmienił wyrok i oddalił w całości powództwo. Skargę kasacyjną od orzeczenia sądu ad quem wywiódł powód. Sąd Najwyższy przyjął skargę do rozpoznania na rozprawie, jednak w ostatecznym rozstrzygnięciu skargę oddalił i obciążył powoda kosztami postępowania. Spór prawny ogniskował się na początku biegu przedawnienia w przypadku odpowiedzialności deliktowej oraz na odrębnościach prawnych reżimu odpowiedzialności ex contractu i ex delicto.

Nowa sprawa – reprywatyzacja majątku Iwonicz-Zdrój

Miło nam poinformować, że kancelaria przyjęła duże wyzwanie reprywatyzacyjne i zgłosiła się w postępowaniach związanych z odzyskaniem i rekompensatą za szereg nieruchomości w Iwoniczu Zdroju, należącym przed wojną do rodziny Załuskich. Mec. Tomasz Przybecki zgłosił się jako pełnomocnik dużej części spadkobierców przedwojennych właścicieli.

Zwrot zespołu pałacowo-parkowego – reprywatyzacja